Wasdag

Maandag was wasdag, seker soos in alle huise in Suid-Afrika. Vroeg-vroeg was Johanna daar om haar waswater reg te kry. Een bad was vir was langs die wasklip en die ander vir spoel. En dan nog ’n bad water met blousel om die wit wasgoed nog witter te laat bleik.

Harde werk was dit beslis, want na al die water wat sy moes aandra, moes sy op haar knieë staan en die wasgoed met ’n groot steen boerseep insmeer. Daarna moes al die vuil merke uit die wasgoed gevryf word.

Jong dogters wat ons was, het ons baie keer aangebied om te help maar ek is seker ons was meer ’n oorlas as ’n hulp. Die wasgoed is ingesmeer en gevryf en daarna in die spoelwater gegooi. Die wit wasgoed moes nog ’n keer in die blouselwater gespoel word. Lakens was nie van sagte katoen gemaak nie, maar van harde linne. Dit was hard op enigeen se hande. As die water te vuil geword het, moes die hele storie van voor af herhaal word.

Al die wasgoed is op die wasgoeddraad gehang en voor sononder moes die droë wasgoed van die draad af wees. Klaar gevou en gereed vir môre se stryk. Want Dinsdag was mos strykdag.

Daar was wedywering onder die vrouens. As iemand op Maandag kom teedrink het, het hulle altyd gekyk of jou wit wasgoed so wit was as hulle s’n. Veral babadoeke was goed geïnspekteer.

Hoe dankbaar is ons nie deesdae vir outomatiese wasmasjiene en droërs nie. En nog ’n groter uitvindsel: weggooibabadoeke.

This entry was posted in Gewoontes, Herinneringe and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Change )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Change )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Change )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Change )

Connecting to %s